همیشه معروف بوده و هست: "آرامش قبل از طوفان". اما وقتی الآن به اوضاع درسی و کاری و زندگی ام نگاه میکنم٬ به فکر فرو میرم و با خودم میگم زندگی کنونی من مثل طوفان قبل از آرامشه. یک ماه و نیم٬ دو ماه بیشتر تا تابستون نمونده. وقتی هم که تابستون برسه٬ بعد از دو سال انتظار برمیگردم وطنم ... خونه ام. این قضیه کاملا" روشنه٬ میرم و دلم شاد میشه. استراحت میکنم و خودم رو دوباره پیدا میکنم. اما امان از طوفانی که باید ازش عبور کنم٬ چه کم خوابی هایی٬ چه قدر امتحان٬ درس خوندن٬ تحویل کار... چه قدر انتظار. خلاصه بگم سرم شلوغه٬ بیشتر از اونی که فکرش رو میکردم...

 باید گذشت از این طوفان کار تا به آرامش خونه رسید. محتاج دعاییم!